Gittiği Yere Kadar!

Bu yazı toplamda 336, bugün ise 1 kez görüntülenmiş.

Dosttur der, kendi omzundan fazla güvenir dayar başını omzuna dostunun…
Hiç kimseye güvenmediğin kadar güvenir, hiç kimseyi dinlemediğin kadar dinlersin…kendine bile vermediğin değeri ona verirsin çoğu zaman..
kendine itiraftan imtina ettiklerini ona sıralarsın beşi sıra..
O demişse doğrudur der sorgulamadan okeylersin her dediğini,
Ana,baba ve yar çoğu kez gerisindedir o’nun,
Sonra verdiklerine ettiklerine baktığında bir arpa boyu yol kat etmemişsin onun için,
Her şey başladığın gibi yani,
Cidden elinden geldiğini yaptığına inanıyorsan bırakacaksın peşini,
Zorlamayacaksın!
Gönlün de rahatsa olmuyorsa olmuyordur deyip nokta kayacaksın…..

Aşk’tır der, zemzem suyuyla sular filiz vermesini sağlarsın,
Sevgi ve saygıyla yoğurur kabuğundan çıkarırsın,
Bugün farklı bir şey yapmalı dediğinde yine ona aşık olup düşünürsün,
Bir gün sana soracak beni mi hayatı mı çok seviyorsun diye. Hayatı dediğinde küsüp gidecektir elbette.. ama bilmeyecek ki senin hayatın o’dur diye..
Kırık düşüncelerin kalp sızısıydı o’nu düşünmek ve O’nu sevmek..
Çoğu zaman sana gelen bana gelsin nameleriyle melek kanatlarını kuşanırsın o’nun için,
O’nu sevmek, hayatınızın ne kadar anlamlı ve nefes alışverişlerinizin size verilen büyük hediye olduğunu sanırsınız çoğu kez,
Ölümün bile ayrılık değil kavuşmaktır sevgiliye deyip gideceksin,
Bu yolda bir Allah’a bir de kendinize güveneceksiniz,
Bir gün bakarsın ne sevgini anlayabilmiş, ne de söylediklerinizi,
Ne mesafe almış aşkınız, ne de çözüm için meyilli..
Fazla geldi deyip kurcalamayacaksın daha fazla….
Gönlün rahat, elinden geleni yapmışsan eğer geriye bakmayacaksın.
Olmuyorsa olmuyordur!

İş’tir der, işkolik olarak bilinirsin,
Dünyanın bütün sorunlarını sorunun kabul eder kurtarmaya tek başına çalışırsın,
Dakikalar saatler yetmez günü yermibeş saate çıkarmaya çalışırsın,
İşi ekmek kavgasından çıkarıp halka hizmet hakka hizmettir gerçeğine vardırırsın,
Halkın derdini derdin, şehrin sorununu sorunun kabul eder,
Başarısıyla sevinir, ihmaliyle üzülürsün…
Huzurunu mutluluğun, huzursuzluğunu kederin kabul edersin…..
İş arkadaşlarını kardeşin, patron veya amirlerini baban annen kabul eder sever sayarsın,
Karanlık gecelere akıp, yastığa baş koyduğunuzda bir arpa boyu yol kat etmediğinizi düşünüyorsanız,
Daha fazla gitmemelisiniz!
Siz dünyayı kurtaran adam değilsiniz çünkü..
Gittiği yere kadar,
Ne kadar gidiyorsa o kadar…
Yani olmuyorsa olduğu kadar deyip de olmuyordur diyeceksiniz!

Umut’tur der, sadece beklersiniz,
Olsun fakirin ekmeğidir o.
Hayalleri umutlara, umutlara gerçeğe çevirmek için didinir durursunuz
Umudu bir papatya yaprağına soruyorsunuz,
Bir oluyor dersin ve bir de olmuyor dersin’lerle avunursunuz,
Bazen bir kelebeğin kanadına, bazen de bir yunusun kuyruğuna yüklerseniz,
Bir bebişin göz yaşına, bir ihtiyar faninin tebessümünde ararsınız umudu..
En umutsuz anlarınızda bile anka kuşu küllerinden yeniden doğup filizlendirin yenilerini..
Olmuyorsa tükenmedi ya..
Olmuyorsa dünyanın sonu değildir hani…
Sararıp kökünden kesilmiş umut ağacınızın kavuğundan yeni umutların filizlenebileceğini asla unutmayınız…..
Olduğu kadardır yani..