Korkuyoruz…
İnsanların çoğu kaybetmekten korktuğu için sevmekten korkuyor..
Sevilmekten korkuyor, kendisini sevilmeye layık görmediği için..
Düşünmekten korkuyor, sorumluluk getireceği için…
Konuşmaktan korkuyor, eleştirilmekten korktuğu için..
Apartman Saçaklarındaki Çocuklar
Minyatür varlıklardır çocuklar,
Evimizin neşesi,
Kimileri içinse yaşam sebebi…
Bin bir güçlükle koruduğumuz,
Yarınlara güvenle hazırladığımız,
Yarının yöneticileri,
Bugünün yönetim ortakları minyatür varlıklardır çocuklarımız.
Sadece 2009 yılı içinde 70 çocuğumuzun intihar girişiminde bulunduğunu düşündüğümüzde ne kadar büyük tehlikenin bizleri, çocuklarımızı ve dolayısıyla geleceğimizi beklediğini gözler önüne sermektedir. (daha fazla…)
Tek suçumuz Gazze’de yaşıyor olmak…
Bombaları biz bebeklere karşı kullanmak kimin aklına gelirdi….
Kimin aklına gelirdi ki oyuncaklar yerine füzelerle tanıştırılmak…
İlk oyuncağımız, ilk hediyemiz, dünya’ya tanıştırılırken oyalanmamız için bize gönderilen ilk eşyamız füzelerimiz…
Koca koca adamların F16’larla üzerimize kustukları ölüm oyuncakları bunlar…
Belki de en acısı da dünyanın gözü önünde gerçekleşiyor olmasıdır…
Gazze’de Ölmek biz çocuklar için şanstır…
Vahşetin akıl almaz boyutlarını görmediğimiz için şanslıyız aslında…
Daha dün babam camide namazının ilk rekatında İsrail tankının gönderdiği bombayla parçalanmıştı…
Annem camide öldürülen babamın parçalarını bulup birleştirmek için yola çıktığında kapımızda bekleyen koca demir yığını tankın paletleri arasında ezilip, çiğnendi….
(daha fazla…)

