Mevcut Belediye Başkanı dâhil 5 Belediye Başkanı ile çalıştım,
Her yiğidin yoğurt yeme şekli farklıydı belki ama tüm yiğitlerin bir tek ortak noktası vardı;
Bingöl’e ve Halkına hizmet etmek….
Her Belediye Başkanının vizyonu, yönetim anlayışı, sevk ve idare şekli farklıydı belki,
Ama tek hedefleri bu kısıtlı imkânlarla halkımızın ortak gereksinimlerine hizmet etmek,
Bingöl’ü yaşanabilir kentler arasında sokmaktı…
İktidar gücünü arkasında hisseden Belediye Başkanlarımız da oldu,
Bu güçten uzak kendi yağında kavrularak hizmet eden Belediye Başkanımız da..
Ancak herkes bir hizmette hem fikirdi,
Ki öncelikli projeleri arasında yer almıştı:
Altyapı Hizmetleri….

Bir ilin alt yapısının yapımına şeklen baktığımızda,
Sıradan, Belediyelerin asli vazifeleri arasında sayılan,
Henüz şehir oturtulmadan yapılması gereken hizmetler olmasına rağmen yapılamaması,
Onu önemli ve bu şehir için asrın projelerinden biri haline getirmektedir….

Mana ve İçerik olarak baktığımızda
1971 yılından günümüze 40 yılı aşkın süreyle;
11 Belediye Başkanı,
24 Milletvekili,
Ara rejimleri saymazsak 8 Başbakan
Bir o kadar iller Bankası Genel ve Bölge Müdürleri,
Bir o kadar da Devlet Planlama Teşkilat mensubunun alın teri, canla başla uğraşları olsa da, Bugün projenin gerçekleştirilmesi ve ilimize kazandırılması Bingöl Belediye Başkanı Serdar Atalay’a nasip olmuş,
Bingöl böyle sıradan bir hizmete kavuşunca bu sıradan ve Belediyenin asli görevi olan Altyapı hizmeti bir anda asrın projesi olarak değerlendirilmeyi hak ediyor doğrusu…
Yani aslında sıradan ve Belediyenin asli görevleri arasında olan bu hizmet, ihmal edile edile, yapılmaya yapılmaya, devasa ve ilimizin öncelikli sorunu haline gelerek asrın projesi oluvermiştir.

Batı âleminde, bu hizmetler olası yapılaşmanın olabileceği her parsele daha arsa aşamasında yapılmaktadır.
Zira Altyapı çalışmaları, bir şehrin kalkınmasında, gelişmesinde, ve değişmesinde olmazsa olmazlarındandır….
Ama maalesef bizde planlama yapılırken;
Ya günü kurtarma, ya da ileriyi görememe nedeniyle yarım yamalak yapıldığından, bu hizmetlerin yenilenmesi kaçınılmaz hale geliyor….

Altyapı çalışmalarına siyaseten baktığımızda;
Kanalizasyon, Yağmursuyu ve İçmesuyu gibi altyapı çalışmaları amiyane tabirle nankör hizmetler olup, gerçekleştireni pek de ihya etmezmiş..
Toprak altına gömülü bu asrın projelerini yapmak hem külfetli, hem masraflı ve hem de Belediye Başkanlarını zora sokan hizmetlerdir…
Ama projenin sahibi Bingöl Belediye Başkanı Serdar Atalay; “siyasi hayatıma da mal olsa ben bu medeniyeti Bingöl’e kazandıracağım” demesi hem Belediye Başkanını yüceltiyor, hem de hizmeti anlamlı kılıyor….
Yani bu hizmeti yaparak ilin temelini atmış oluyor aslında..
Sonrasında bu hizmetlerin üzerine çiçek ekmek sıradan nasılsa…
Yani Belediye Başkanı planlamayı iyi yapıp, önümüzdeki yüz yılı görerek hizmet etmesi belki biraz ağır yürümüş olarak görülse de aslında sağlam yürüyor…
Altyapısı olmayan bir ilin tüm bütçesini üst yapılara yani asfalt kaldırım refüj gibi hizmetlerde harcayıp çok daha güzel görünmesini sağlayabilirdi.
Ancak bu emekler ve bu hizmetler tamamen göstermelik ve birkaç ayı kurtarma babından olacağından halkın parasını çarçur da etmeyerek, şehrin temeli olan Altyapı çalışmalarını yapması Belediye Başkanının artı hanesini süslemektedir.

Yakın çalışma arkadaşı olarak;
Seçim sathında bize vaat ettiği tüm projelerini, kısa, orta ve uzun vadelere yayarak ve en önemlisi iyi bir planlamayla yürürlüğe koyduğunu yakinen müşahede ediyorum..
İşte Serdar Atalay’ın Belediye Başkan adayı iken vaat ettikleri ve Başkan olarak yaptıkları:
40 yıllık Kanalizasyon hayalimiz gerçek oldu,
Şehir su şebeke ağının yetersiz ve eski olması nedeniyle Türkiye’nin belki en kaliteli suyu olan kürük suyunu bu kaliteyle içemediğimizden Su şebeke hattının tamamen yenilenmesi çalışmalarına kazma vuruldu,
22 yıldan beri İnönü mahallesinde bulunan ve zamanla ucubeye dönen yapılar, bugün İnönü mahallesi 1. etap kentsel dönüşüm projesi adıyla hayata geçiyor..
İlimizin çöpü mahalle dediğimiz şehrin içi sayılacak alanlara dökülürken bugün Katı Atık Bertaraf tesisleri olarak hizmete açılmayı bekliyor..
Atıksu Arıtma Tesisleri yine hakeza bitmiş olup deneme veya test edilmektedir.
Tüm Mezarlıkların modern ve şehrin yapısına uygun yeniden dizayn edilmesi,
Aşağı çarşı projesini gerçekleştirmek için istimlâk işlemlerinin bitme aşamasına gelmesi
Kültürel, sosyal ve spor alanındaki anlamlı projelerinin hayata geçirilmesi,
“En iyi yatırım insana yapılan yatırımdır” düsturuyla her yıl bin iki yüz öğrenciyi ücretsiz olarak geleceğe hazırlaması,
Ve belediyenin asli görevleri arasında bulunan diğer işlerin yapılması Belediye Başkanının seçim sathında çıtasını çok yüksek tuttuğu vaatlerinin hepsini de gerçekleştirdiği ve bu çalışmaların süratle devam ettiği bariz bir şekilde görülüyor.

Memleketin temelini yeniden inşa etme adına vurduğunuz her kazma için;
Allah razı olsun Bakanım,
Allah razı olsun Başkanım,
Ve Allah razı olsun
Emeği geçen tüm Belediye Eski başkanlarım,
Canla başla çalışan tüm mesai arkadaşlarım…

Halkı Müslüman olan bir ülkenin çocukları (seçmeli gibi saçma bir sistemle bile olsa) Okullarda Kur’an öğrenebilmeleri,
Müslüman çocuklarının peygamber efendimizin hayatını Siyer dersiyle öğrenebilmeleri devrim niteliğinde bir kazanımdır.
Hayırlı uğurlu olsun!
Emeği olan herkesi canı gönülden tebrik ederiz…

Sözde yüzde 99′u Müslüman olan bir ülkede zaten okuması, öğrenmesi, yaşaması farz olan bir kitabın okullarda seçmeli ders olarak okutulması kıyameti kopardı.
Koparanların çoğu da sorsan “elhamdülillah müslümanım” derler.
Kardeş bu nasıl müslümanlık diye sorarlar adama.
Sen Kuran’ın öğrenilmesinden, öğretilmesinden rahatsızlık duyuyorsan bir kere müslümanım demeyeceksin.
Diyorsan kitabının okutulmasından niye rahatsızsın?
Anlamak mümkün değil…
Kaldı ki adı üstünde “seçmeli ders”. İstemiyorsan seçmezsin, çocuğuna seçtirmezsin. Ama bırak isteyen okutsun, öğretsin çocuğuna.

Şimdi Kur’an-ın seçmeli ders olmasına “AKP dayatması diyeceksin” ama senin ki dayatma olmayacak öyle mi?
Ve Demokrasiden bahsedeceksin!
Böyle demokrasi mi olur?
Sen “okullarda isteyen aileler çocuklarına kendi dininin kitabını okutamasın” derken yasakçı olmuyor musun?

Bu ülkede “biz dine saygılıyız” diyerek dine ve dindara en çok zarar verenler,
Bugün Kur’an hepimizin Kur’anı, ama kesintisiz eğitimde seçmeli olmaz deyip,
Gaf üzerine gaf yapmaktadırlar.
M. Akif Ersoy ne güzel söylemiş:
İnmemiştir hele Kuran şunu hakkıyla bilin
Ne mezarlıkta okunmak ne de fal bakmak için.

Doğurganlığı sembolize eden Rus oyuncak bebek Matruşka’ya misilleme sorun içinden sorun çıkarmaya alışmış bir toplumuz biz.
Parlamento, halkın desteğiyle seçilip sorun çözen dokunulmazlar topluluğudur oysa,
Her ne hikmetse, bugün sorunu sorunlaştıranların da bu parlamento çatısı altında demokrasi çığırtkanlığı yapan parlamenterlerdir…
Halkın ulvi istekleri çığırtkanlığıyla demokrasi tüccarlığı yapanların sorun çözmekten uzak,
Sadece halka zulmetmekten başka hizmet edemeyecekleri de aşikârdır…

Ülkenin kahır ekserisinin Müslüman olduğu bir ülkede Müslüman anayasası olan Kur’an’ın seçmeli ders okutulmasına bile tahammül edemeyenler,
Bu ülkede halka hizmet etmekten söz etmeleri,
Halk için var olduklarını söylemeleri,
Elhamdülillah biz de Müslüman’ız demelerine gülmeyip,
Sadece El insaf denir!
Laiklik elden gitti, Laik Devletin ali kriterleri bir bir yok oluyor,
Asıl gaye şeriat deyip hazımsızlık çekenler var bu ülkede…
İşte bu hazımsızlık çekenlerden bir kaçın yorumu:
“Birkaç hafta önce 4+4+4 dediler. Şimdi Kur’an-ı Kerim’i seçmeli ders yaptılar. İmam hatiplerin orta kısmını da açtılar. Önceden adım adım getiriyorlardı şeriatı, şimdi koşar adım…”
“Nur topu gibi bir eğitim canavarımız oldu!”
“Laik eğitimden, dinci Eğitime!”

Kur’an-ı Kerim ve Siyer seçmeli ders olmuştur artık,
Din eğitimi gibi insani bir hakkı halkına hizmet olarak sunanların yüzü ruzi mahşerde analarının ak sütü kadar Ak’tır.
Demokrasi herkes için vardır elbette..
Demokraside tam gaz diyebiliyorsak eğer,
Şimdi sıra geldi neye mi?
İnsanın en tabii hakkı olan Eğitimde anadiline..
Anadil;Allah’ın bir ayeti,
Ayet ise, Allah’ın Müslümanlara buyruğudur…

4+4+4 projesi;
Halk iradesinin tezahürüne 8 saat boyunca pırpırlı tasallutun zorla imzaladığı zulmün iade-i itibarıdır.
Demokratik sistemlerin hiç birinde görülmemiş ihtilalci eğitim sistemlerin son bulmasıdır,
Çocukları Dede Efendi Hipodromunda koşacak yarış atları gibi yetiştiren Özel Eğitim Kurumları da dâhil olmak üzere istisnasız bütün eğitim kurum ve kuruluşlarının yeniden dizaynına zemin oluşturacak bir proje.
Bu milletin dokusuna uymayan militarist, antidemokratik eğitim sisteminden kurtulmanın aslında ön adımıdır…

Dünyada değişmeyen en önemli gerçek değişimdir;
Değişimin ise değişmeyen tek gerçeği eğitimdir…
Bir ülke düşünün ki,
Değişim ve gelişim parolasıyla ülke yönetsin,
Ancak eğitim sistemi ise;
Değişim ve gelişimle alakası olmayan,
Halkı Müslüman olan bir ülkenin militarist ve dayatmacı bir eğitim sistemi olsun.
Bu hocanın tabiriyle gulu gulu devletinde bile yoktur.
Ebeveynin, bürokratın, siyasetçinin ve yarına dair hizmet aşkı olan herkesin yapabileceği en iyi yatırım hiç kuşkusuz insana ve insana verilen eğitim yatırımıdır.
Kendisiyle barışık, eşitsellik ilkesine uyan, öğrencinin dokusuyla örtüşen, herkesi kucaklayan bir eğitim sistemiyle ülke kalkınmada ve gelişmede zirve yapacağı gün gibi aşikârken,
Dayatmacı, antidemokratik ve uyduruk bir sistemle yarınlarımıza yatırım yapmak akla ziyandır.

Türkiye’yi okumuş diplomalı cahillerin ülkesi olmaktan kurtarmak istiyorsak düşünen, idealist, aydın, sorumlu, çalışkan, üretken, ahlaklı insanlar yetiştirmek zorundayız.
Eğitim sistemine atılacak 4+4+4 neşteri bu anlamda atılmış en büyük adımdır.
Zira 28 şubat antidemokratik post modern darbe ürünü olan bu eğitim sistemiyle baskıcı bir eğitimden öteye gidemeyiz.

Peki, nedir 4+4+4 sistemi?
28 Şubat Post Modern darbenin ürünü olarak halen devam eden 8 yıllık zorunlu eğitim yasa teklifiyle 12 yıla çıkartılıyor.
8 yıllık eğitimde lise zorunlu değilken yeni uygulamada zorunlu oluyor.
Kesintili ve zorunlu olarak 4+4+4 şeklinde 12 yıla çıkartılan eğitim sisteminde ilk 4 yıl ilkokul, ikinci 4 yıl ortaokul, üçüncü 4 yıl lise olarak düzenleniyor.

Peki, sorun nedir?
Sorun 28 Şubat Post Modern darbenin zorla kapattığı İmam Hatip Orta Kısımlarının 4+4+4 sistemiyle yeniden açılabiliyor olması,
Sorun, Başbakanın dindar bir gençlik yetiştireceğiz demiş olmasını 4+4+4 e bağlamış olanlardadır,
Sorun, bu ülkede hala antidemokratik uygulamaları destekleyenlerin olmasıdır,
Sorun, 4+4+4 sisteminin bin yıl bitmeyecek denilen 28 Şubat sürecine indirilen en büyük darbedir.
Sorun buysa sorun yok demektir.
28 Şubat Darbesiyle genç dimağların zehirlenen beyinlerini temizlemek sorunsa eğer, sorun yoktur bence.

Ama asıl yapılması gereken;
Ülkemizin çocukları artık her iktidarın kobayı olmaktan çıkarılmalıdırlar,
Beline silahı, eline gücü alan her adam, minik dimağların geleceğiyle oynamamalı artık,
Kendi medeniyet, kültür ve ahlaki değerlerimize uygun çağdaş insanlar yetiştirilecek eğitime geçilirken tabiri caizse sağlam bir zemine oturtulmalıdır.
Bu millet hiçbir gücün kobayı değildir olamaz.
Hiç kimsenin evlatlarımızın gelişimiyle, ülkenin geleceğiyle oynamaya hakkı yoktur.
Bu hakkı kendinde görenlerin nesli tükenmelidir artık.
Vesselam.

Mesela ölmek bir sonuçtur,
Ama iz bırakmak devamlılıktır hayatımıza..
Hayatımıza çizik atanları değil,
Siyah beyaz nostaljilerle iç gıdıklığı sağlayanlar değil,
İçimizdeki kötü izleri silendir en iyi iz bırakan….

Yine mesela siyasetleriyle siyasi hayatımıza yeni anlayışları getiren de oldu,
Bilinen Bingöl siyasetiyle fikir yapımızın içine eden de…
Bingöl siyasetinde ezber bozan nadir siyasetçilerden biri de,
Hiç kuşkusuz AK Partinin mevcut il Başkanı Cevdet Çalbay’dır…
İş takiplerinden uzak, ihale kovalamaktan ırak bir siyasetçi,
Yarına dair şahsı için hiçbir beklentisi olmayan Çalbay,
Halkına hizmet ederek iz bırakma peşindedir…..

Muhtemelen mayıs ayında İl Başkanlığına tek aday olarak Çalbay’la yola devam edecek olan AK Parti, Bingöl’de Siyasete kalite getirip, yeni bir anlayışla iz bırakacaktır.
Benim dul’um, benim yetimim, benim yeğenim hesaplarıyla kamu kurum ve kuruluşlarını arşınlamayan tanıdığım tek il başkanıdır Başkan Cevdet Çalbay.
Hakkaniyet ölçülerine azami riayeti hesaplayan Sayın Çalbay’ın diğer önemli özelliği ise;
Dava arkadaşlarının sırtına basarak çıtayı yükselme gibi gayesinin olmamasıdır…
Bu meziyetlerin tümü aynı karakterde birleştiğinde vazgeçilemez oluveriyorsunuz..

Demokratik bir mücadele içinde demokrasiyi sadece kendine yontan siyasiler de oldu,
Her eve lazım demokrasi deyip, hak ve hukuka riayet edenler de….
Mikro milliyetçilikle kısır ve dar bir alanda bölgesel çıkarlar güdenler de oldu,
Gönlünü ummanlar kadar geniş tutup Bingöl dağlarına yayla yapanlar da…
Güzel ahlak ve hoşgörü ile dünümüzü resmedenler de oldu,
Yaptıkları resimlerle duvarlarımızı kirletenler de…
Ancak her kim ne yaptıysa kendine yaptı kaybetti veya kazandı..
Sayın Çalbay engin hoşgörüsü ve sabrıyla hem kendi camiasında ve hem de halkın gönlünde taht kurdu…
Şimdiden tekrar tebrikler Sayın Başkan Çalbay…

Biraz hayal, biraz da umut biriktirmek için olmalı günü.,
Yeniden doğan güneşi, Işıl ışıl sabahları olmalı insanın,
Her yıl olmasa da ömründe bir kez doğmalı penceresinden güneşi…
Ömründe bir kere yeni diyeceği sabahları, Başı okşanacak günleri olmalı insanın…
Hayallerini yerle bir edip dünyasını kem düşünceden kurtara bilirse eğer…..

Çocukları için, geleceği için, ekmeği için umut biriktirmeli yeni yıla dair.
Ikinci el bir hayat, ihraç fazlası hayallere de razı olmalı bazen
Bir lokma ekmek, bir kalın hırkaya kaçak konmamışsa şanslı gününüzdesiniz
Ganimetten nimet sevinmeli yeni seneye girebileceği için,
Sisli dağların eteğinde minik bir kaçağa vücüdünüzu parçalara bölmekten kurtara bilirseniz eğer…

Çocuklarına hayatıyla hayat verenler gibi bir hayatımız da olmalı
Özgürce yağan yağmur taneceğindeki özgürlük istenmeli evlatlarına..
Yeni sıfır kilometre hayatlar, güneşi bol sabahlar edinmeli çocuklarına
Bir bayram alışverişinde üzerinize hayatınızı karartan bir canlı bombadan vücudunuzu parçalanmaktan koruyabilirseniz eğer……

Kimbilir belki yeni senenin planları yapılmıştı avuçlarında saklı,
Istikbal umutları çizilen krokiler bir çoğunun beyninde saklı,
Tabii bir afetin, soğuk bir enkazının altında inim inim inlemekten kurtulup hayata yeniden doğmalı insan…
Enkaz kırıntıları arasından filizlenen yeni baharları da olmalı insanın…
Soğuk beton ve enkaz altında can vermek değil ama,
“Âllah’ın Sopası yok” diyen Müge Anlı”nın dil kıvrımlarından insanlığı kurtarabilirsen eğer..

Şairin ifadesiyle;
Dün dünde kaldı cancağzım,
Bugün yeni şeyler söylemek lazım tarzında olmalı yeni günler, yeni yıllar..
Umutsuzluğun sıfır noktasında bile yeniden doğmalı küllerinden
Insanlık ekmeli asırlık çınarın küflenmiş kavuğundan….

Canlı bombasıyla hayatlar karartan caniden uzak,
Masum kanı akıtan F16’lar dan ırak,
Sivri dilleriyle insanlığı gömüp taVan yapan Müge Anlı’sız bir hayat,
Daha acılarını gösterme Allah’ım dediğim bir afat,
Temenni ediyorum yeni yılda..

Av Fahri Alimoğlu Kardeşime dua diliyorum, şifa diliyorum,
Kalbimizde yüreğimizde olduğu gibi tez zaman aramızda olsun istiyorum

Insanlğın kazanma yılı olsun yeni yıl,
Sevgi, barış ve kardeşliğin tavan yapacağı yeni günlerimiz olsun istiyorum..
Ödülü İnsanlık olan başırılı bir yıl diliyorum tüm insanlığa….

Çirkin bir savaşın tam orta yerinde,
Ahmed’im ben Mehmed’im,
F16 lı Mehmed’in kin kusan makinesinden ölenim,
Tütüne kaçaktır tüm bedenim,
Kaçak Battaniyede Toplandı Parçalarım

Biraz acı, biraz tuzlu suya bulanmış cümlelerim
Sen bilmezsin ama yüreği buruktur benim şiirlerim…
Döküp yaşımı önüme kederimi kör topal yazarım,
Kaçak Battaniyede Toplandı Parçalarım

Zalimin zulmü varsa eğer,
Benim Ahh’ım arş-ı alaya değer…
İkinci el zulmünü ruz-i mahşerde toplarım,
Kaçak Battaniyede Toplandı Parçalarım…

27 Mayıs 1915 tarihinde kabul edilerek yürürlüğü giren Tehcir Kanunu,
1 Haziran 1915 günü dönemin resmi gazetesi Takvim-i Vekayi’de yayınlanarak yürürlüğe girmiştir.
“Savaş halinde olan devletin yönetimine karşı gelenler için askeri birliklerce tedbir almak için çıkarılan kanun” olup,
Bu ülkede Ermenilere uygulamıştır…

Ermeni Faciası;
Her şeyden önce acıların yarıştırıldığı,
Gözyaşı ve zulmün İngiliz tayı sırtında dörtnala koşuşturulduğu,
İnsanlığın müzayede salonlarında açık pazara satıldığı bir olay değildir….
Hiç kimse arşınladığımız tarihin o döneminde Ermeniler facia yaşamamış diyemez..
Ancak hiç kimse de tasvip edilmeyen bu faciaya “soykırım” diyemez…
Yalnız burada altını kırmızı kalemle çizmemiz gereken en önemli husus:
Ermeniler kadar kürt, zaza, türk, arap ve Ermenilere destek vermeyen ermeni bizatihi yine Ermeniler tarafından katledildiği gerçeğidir…
Dönemin yönetimini masum gösterip popolarını pamuktan tahtlar üzerine oturtarak masum gösterme çabasında değilim..
Ancak ecdadımızın camilere, avlulara ve ahırlara doldurularak diri diri yakılarak seyirci olan Ermenileri masum gösteren cahil aydınları da pohpohlayacak değilim..
Ermeni Tehcir kanunun gereği olarak yurdu boşaltırken uğradığı her yeri kana buluyor, yakıyor yıkıyordu..
Ermeni bunu yaparken benim ecdadımın eli de armut toplamamıştır tabi.
Acılar yaşandı mı sonuna kadar acılı günlerdi,
Kadınlar, çocuklar, hastalar, yaşlılar tehcir yollarında öldüler mi,?
Öldüler ve bu asla onaylanamaz.

Bütün bu acılara rağmen
Bu kanun bir soykırım projesi değildir..
Ruslarla savaş halinde olan devletin başkaldıran hak iddia edip düşmanıyla birlik olanlara uyguladığı aksiyonu bol, kan acı ve gözyaşının çok olduğu tasvip edilemez bir tür önlem politikasıdır…

Ben burada yaşanan faciayı anlarım,
Tehcir Kanununu anlarım,
Ermenilere yapılanları da anlarım,
Hrant Dink’e yapılan alçaklığı da anlarım,
Hatta gardımızı almayıp sokaklara düşüp;
Hepimiz Ermeniyiz, hepimiz Hrand Dink’iz” sloğanik kafaları da anlarım..
Ancak bu topraklar üzerinde yapılan her kazı çalışmasında ecdadımın bir uzvu Eskavatörün dişleri arasında savruluyorken,
Ecdadımı diri diri yakıp topluca çukurlara atan Ermenileri masum gösterip,
Peygamber masumiyeti yakıştıranları anlamam…
Anlamam avazımın çıktığı kadar yuhlarım ben onları…
Batı Âlemi öldürülen Ermenilerden bahsediyor.
Batı Âlemi Ermenileri öldürdük özür diliyoruz dememizi bekliyor,
Bir dürümlük para eden hayatlarıyla gazete köşelerini işgal eden zavallılar bile ermeni diesporası kurbanı olmayı içine sindirerek Ermenilerden özür dilesek ne olur diyor da,
Camilere, ahırlara doldurularak yakılan Müslüman kürt ve zazalardan bahsedip birilerini özre davet eden var mı acaba?
İşte bunu anlamam…
Karnı deşilen Müslüman kadınlardan bahseden var mı?
İşte ben bunu anlamam…
Süngülenen, üzerlerinde atış talimi yapılan çocuklardan bahseden var mı acaba?
Ey Ermeniler bu masumları yaktınız yıktınız ırza geçtiniz diyen var mı?
Siz Müslüman kürt ve zazalardan ne istediniz bre zalimler diyen var mı?
İşte ben bunu anlamam….
Tecavüz edilip karınları deşilen ninelerimizin, bacılarımızın analarımızın hesabı sorulmadan ermeni olmak isteyen Müslümanları anlamam ben…

Tehcir utancını her daim gündemde tutan cahil aydınlarımızı anlamadığım gibi,
Acılar üzerine siyasi rantla it dalaşı yapanları da anlamam ben…
Devşirilmiş duruşlarla zihin kirliliğine katkı sunanları,
Ülkenin bu tarafındaki topraklara davet ediyorum..
Yürüyeceğiniz topraklar altında inim inim inleyen insanlık göreceksiniz…
Sözün bittiği yerde olacaksınız..
Toplu ermeni mezarları göreceğiniz gibi,
Bir mezar taşı bile olmayan toplu Müslüman çukurları göreceksiniz…
Hâsılı insanlığın ayaklar altında pul kadar değer taşımadığı yıllara şahadet edeceksiniz.

Zihinsel özrü bile kabahat sayılmayan bir liderin meclisinde çıkardığı kanunun nazarımda sigaramın külü kadar değeri yoktur,
Yarın İsrail devleti de aynına benzer kararlar alacaktır şüphesiz,
Bunun da bir değeri olmayacaktır nazarımda..
Değerli olan biz burada yaşayan gerçekleri yasakların gölgesinden kurtularak ,
İnsan olarak görmemizdir..
Tehcir yolunda yaşanan Ermenileri de,
Ermenilerin ecdadımıza yaptıklarını da net olarak görüp muhasebesini yaptığımız gün sorun olmaktan çıkacaktır…

Tarihi ne kadar kaşırsanız kaşıyın,
Acıları ne kadar yarıştırırsanız yarıştırın,
Karşılıklı ne kadar boykot edersiniz edin,
Altın harflerle yazılı bulunan tek bir cümle göreceksiniz:
1915’te İnsanlık değerler dünyasında iflas etmiştir

Ogün insanlık korkunç bir uçurumun kenarında duruyordu,
İnsanlıktan nasibini alamayan güçlerin güç oyun sahnesi için start almıştı,
Bir ara gardını alamayıp insanlığın yok oluşu bölümü sahnelendi,
Ve insanlık değerler dünyasındaki iflası bir ömür kapalı gişe oynadı..
Oynamaya da devam ediyor…

Peki, nedir özlemek?

Bazımıza göre namazın abdestli insana olan bekleyişidir özlem,
Bazılarımıza göre ise özlem, bamteline parmağın takılmasıdır..
Belki de kanatırcasına derinlemesine bir yarayı…
Veya içinde bulunduğumuz perişan ruhumuzun suya akışıdır özlem..

Hasrete özlem katılarak yoğurduğumuzda daha da derinleşir özlem,
Genişletir sahasını alabildiğince…
O zaman özlem;
Sevdiklerinden uzak iç sızısı demek,
Mutlu olma ihtimalini bellediğimiz kimselerden ırak olmak demek,
Doğduğun topraklara hasret çekmek demek,
Dertler yürek kanatmasına rağmen kimseyle paylaşamamak demek,

Özlem Öz’ünde aşktır…
Mütedeyyin için Allah’a kavuşmaktır özlem,
Sevgililer sevgilisi peygamberi zişanı görmek için kavrulmaktır özlem,
Hayatına nakşettiği asr-ı saadet asrını görebilmektir özlem…
Ve sonunda özlem aşkında Allah aşkına yükselmektir,
Her şey aslına rucu’ ederde ararsınız özlemeyi,
Vav harfi edasıyla anne karnındaki saltanatı özlemektir özlem,
Vav ‘la tevazu içinde iki büklüm Allah’a şükür etmektir özlem….

Özlem Öz’ünde aştır yine…
Sevgili için yanındayken bile doyamamaktır özlem,
Dilin damağa yapışıp nefesin kesilmesidir özlem,
Bir dudak büküşünü bile dünyanın yuvarlak olmasında aramaktır özlem,
Burnunun güzelliğinde Allah’ın muhteşem mucizesi insanı tanımaktır özlem,
Gözlerine sis bulutların çekilmesi,
Gecenin bir yarısında kalbin bamteline saplanan sızıdır özlem…

Özlenen özlenmeye değerse eğer,
Özlenene birikirsiniz, yanınızda olsa bile…
Özlemek emektir, alın teri kurumadan bulur karşılığını…
Özlemek bazen nefret etmektir, sonrasında nefret etmeyi de özler insan…
Özlemek kendi özünden saymaktır özleneni..
Özlemek, onu tüm hücrelerinde yaşamak ve onun yokluğunda kendisini eksik hissedip,
Onu yanında özünde istemektir…

Düşünmek bazen yanında olmaktan daha fazla zevk verir insana.
Hasret çekersin,
Özlem tutarsın,
Değer biçersin,
çok özledim dersin duymasa da özlenen..
İnsan özlemeye başladı mı yaşamaya da başlar aslında..

Ve Hazreti Mevlana’nın ifadesiyle;
Gelecekse beklenen, beklemek güzeldir…
Özleyecekse özlenen, özlemek güzeldir..
Sevilecekse sevilen;
İste o her şeye bedeldir….

“Abi nasılsınız?” diye sormuştum Adil Ali Bengisu’ya
“Bir düşüneyim” olarak cevaplamıştı sorumu..
Kıyamet ne zaman kopacak abi deseydim düşünmesi normaldi belki,
Ama nasılsınız sorusuna “düşüneyim bir” diye cevaplamıştı…
Abi galiba zor bir soru sordum dediğimde,
İyiyim desem inanacak mısın?
Veya iyi olduğum halde kötüyüm desem, beni hastaneye mi götüreceksin demişti..
O an belki saçma gelmiş ama biraz beyin eksersizi yaptığımızda sorulan hasb-ı hal soruları kadar,
Verilen cevaplar da bir o kadar düşünülmeden savrulmaktadır…..

Vuslat Gülü’nün ifadesiyle;
İyi misin diye sorma!
Ne değişecek?
İyiyim desem sevinecek misin?
Ya da üzülecek misin?
Ya da hastayım desem
Gelip beni hastaneye mi götürceksin?
Sorma nerdesin.
Cehennemin dibindeyim desem gelecek misin?
Yok, cennetteyim desem dünyada işlediğin suçlardan arınıp gelecek misin peşimden, Yoksa kaçmaya devam mı edeceksin?
Kiminlesin diye sorma
Yalnızım desem elimi mi tutacaksın?
Yalnızlığıma son vermek için sığındığın ininden çıkıp bana mı geleceksin?
Sorma seviyor musun diye!
Bende Seviyorum mu diyeceksin…
Seviyorsan niye başkalarıylasın
Öyle ise ne önemi var bana sorduklarının.
Düşünmeden sadece sormak için sorduğun soruların ne önemi var?
Gidişinle sorduğun soruların tümünü cevapsız bırakmadın mı zaten?

Bingöl’e has bir soru sorma şekli var mesela….
“Kendine ne ediyorsun” diye sorma sakın!
“Kendimi intihar ediyorum” desem
Boğazımdaki ilmiği kesmeye koşacak mısın sanki…
Tatlı melek Azrail’le aramdaki inci çizgiye neşter mi atacaksın yani…

Beklediğin insanla görüştüğünde,
“Geldin mi” diye sorma!
Yok gelmedim, bu ben değil, hayalim mi demeliyim..
Gelmedim desem gidip beni arayacak mısın sanki!
Telefonda bana hitaben “bak bana” deme sakın
Bakayım dersen beni görebilecek misin?
Kullandığın telefon 3G olsa bile,
Bende ne gezer 3G….

Telefonda Alo dediğim de,
“Ne var?” deme sakın!
Zıkkımın körü var desem
Gelip alacak mısın?
Ve ya yok bir şey desem
Bir avuç mutluluk mu göndereceksin!

“Ne haber?”diye de sorma bana!
Van’da 7.2 şiddetinde deprem var desem,
Fay hattını mı değiştireceksin?
Ya da İsrail’le savaş olacak gibi desem?
Korkaklığı üzerinden atıp cenge mi katılacaksın…

Durup dururken “ kendine iyi bak” deme bana,
Kendime değil sana iyi bakacam mı demeliyim..
Kendime iyi baktığımda iyi mi olacaksın!

“Nasıl gidiyor” diye soruyorsun durmadan;
Durmuş gitmiyor desem,
Durmadan dönen dünyayı mı döndüreceksin!
Çok iyi gidiyor desem,
İyi gidenin ne olduğunu da mı soracaksın?

Sana ettiğim iyi insan nasihati sonrası
“Olur, görürsem söylerim” deme bana
Görmen için değil adam olman için ettim onca nasihati desem,
İyi adam olamaya karar mı vereceksin?

Her lafın ardından “Benna Hol” deme bana,
Benna Hol desem iyi mi olacak onca sorun…
Ancak “ne var ne yok” sor bana:
ALLAH var, ŞERİKİ yok desem
İnan bana…

Aşk Mevlana’nın ifadesiyle öyle engin bir denizdir ki,
Ne kenarı vardır, ne de ucu bucağı….
Aşkının gözüyle görür, onun aklıyla düşünür,
Onun kulaklarıyla duyar,
Atan kalp onun değil, sevgilinin kalbidir artık…
Ve kendin değil, kendini yok saymaktır, feda etmektir…

Asl’olan âşık mıyız gerçekten adlı soruyu sormaktır kendimize,
Aşkımızdan ölür müyüz?
Maşukumuzun her isteğine harfiyen uyar mıyız?
Bunların cevaplarında tereddüt bile varsa
Taş ağırlığında aşk çarpar bizi..
Samimi değiliz öyle ise;
Öyle çıtkırım herifler gibi gidip sloganik Romayı falan yakmanız gerekmiyor,
Dağları delmek aşkın hakkını vermek demek değildir..
İstendiğinde boynunu bıçağa uzatmaktır…
Aksi olanı riyakârlık, bol keseden atmaktır…

Kurban sevgiliye adanır,
O’nun rızasına adanır…
Ayetin ifadesiyle: Onların etleri ve kanları asla Allah’a ulaşmaz,
O’na sizin takvanız,
Allah’a karşı gelmekten sakınmanız ulaşır.(Hac:37)
Aşk fedakarlıktır
Aşkı için kendini hiçe saymak, feda etmektir..
Eğer biz aşk’tan bahsediyorsak;
Aşkın gereği olan fedakârlığı bihakkın tereddütsüz yerine getirebilmeliyiz..

Aşkın kayıtsız şartsız teslimiyeti,
Ruh iklimine bahar havası estirir ki,
Burada uyumlu bir ahenk ve renga renk güzellik vardır
Zira teslimiyetin sembolüdür Sevdiğine kurban oluvermek…
Hakka yakınlaşmanın vesilesidir,
İbrahim’in İsmail’ini Hakk için feda etme kararlılığının somutlaşmış şeklidir.

Gündelik aşk hezeyanlarıyla günde binlerce kez kurban olduğumuz faniler yerine,
Aşk’ı hakikiye adamaktan imtina ettiğimiz kurbanlar biriktiriyoruz günah defterimizde..
Ne yeni İbrahim’ler gibi elçiler gelir sözüne sadık tereddütsüz fedakarlar,
Ne de boynunu kurban vermeye uzatan yeni İsmail’ler…
Ama Allah aşkıyla gönülleri kor ataşlarla yanan insan olup,
Aşkına feda edeceği bir kurbanı vardır eşrefi mahlukatın….

Kurban Bayramı’nda gönüller Allah’a daha bir yaklaşır;
Tekbirler sağanak sağanak iner dil semasından.
Gönüllerden gönüllere boşalır sevgilerin en katıksızı…
Kazalar ve belalar bertaraf olur Kurban Bayramlarında…
Karanlık yüreklerimize bir dolunay misali doğar bayram neşvesi…
Sevgiler yumak yumak birleşip bir sevgi çığına dönüşür gönül yamaçlarında.
Duaya kalkan eller boş çevrilmez geri; çölleşen yürekler rahmet damlalarıyla hayat bulur. Bayram sabahında erkenden kalkıp camiye koşar dedeyle torun, aynı safta yönelirler yüce Allah’ın huzuruna. Yürekler Allah’ın aşkıyla çarpar seher vakitlerinde…

Hulasa sırtımızda kambur biriktirdiğimiz kurbanlar verelim Aşk’ımıza,
Emriyle yatıp kalkalım ki takva burağına binip yanında olalım her daim…
Her gününüz bayram ve her gününüz aşkla olsun..
Bayramınız Mübarek Olsun a Kurban!